Recenzja książki: Autobiografia. t. 6. Stare próchno

Recenzuje: Sławomir Krempa

Po zupełnej pomyłce, jaką była „Chmielewska dla zaawansowanych”, czyli wywiad – rzeka, jaki z pisarką przeprowadził jej plenipotent, Tadeusz Lewandowski, nie miałem wielkich nadziei na powrót „pierwszej kryminalistki RP” do dobrej formy. Zaskoczyła mnie dwukrotnie – najpierw zrecenzowaną w naszej witrynie przez Izę Mikrut powieścią „Krętka blada”, teraz – kolejnym, szóstym już tomem „Autobiografii”, zatytułowanym z właściwą jej delikatnością „Stare próchno”.

Chmielewska nigdy nie ukrywała, że za główny cel stawia sobie dostarczenie ludziom rozrywki, zapewnienie swoistej odskoczni od codziennych problemów. Dlatego zamiast tworzyć solidną opowieść o własnym życiu, o bólach, cierpieniach i problemach, jakich jej ono dostarczało, zebrała w sześciotomową (a to zapewne nie koniec) opowieść najzabawniejsze anegdoty, jakich była bohaterką i wydarzenia, w których przyszło jej uczestniczyć. Przy okazji, pisarka odpowiada na wszelkie pytania, stawiane jej w wywiadach, odsłania kulisy powstania poszczególnych książek, opowiada o swoich perypetiach, przeżywanych wraz z pierwowzorami bohaterów własnych powieści.

„Stare próchno” to opowieść o wydarzenia lat ostatnich, spisywana z bliskiej perspektywy czasowej. Chmielewska zaczyna od swoich perypetii z elektroniką i przygód, jakich dostarczyło jej kupno nowego samochodu, notorycznie przez kogoś kradzionego. Pisze o przeprowadzce do nowego domu, wspomina najbliższą rodzinę, opisuje przygody, przeżyte podczas podróży zagranicznych i krajowych, tłumaczy, skąd w jej życiu i twórczości wzięły się koty oraz dlaczego zajmują w nich tak wiele miejsca. Krytykuje także (słusznie zresztą) Tadeusza Lewandowskiego za jego książkę, dokonuje niezbędnych sprostowań oraz poddaje krytyce reżyserów, próbujących dokonać ekranizacji kolejnych jej powieści – najczęściej z nędznym skutkiem. To oczywiście nie wszystkie tematy, poruszane w książce – bo też nie sposób byłoby wszystkie spamiętać. Rzecz w tym, że autorka powraca do swego charakterystycznego stylu – pełnego soczystych kolokwializmów, ironicznego, żartobliwego toku opowieści. Miejsca i aktorzy zmieniają się jak w kalejdoskopie, autorka ze swadą opisuje – niekoniecznie w porządku chronologicznym – kolejne ważne jej zdaniem wydarzenia, z dygresji popadając w kolejną dygresję. A większość z nich jest naprawdę dobra – lekka, zabawna, momentalnie wywołująca uśmiech na twarzach Czytelników.

Opowieść Chmielewskiej czyta się błyskawicznie, czasami za tokiem jej narracji trudno wręcz nadążyć. Oczywiście, trudno mówić o oryginalności w przypadku 6 tomu „Autobiografii” – jedynie można wspomnieć o tym, że cały cykl nie ma chyba swojego odpowiednika we współczesnej literaturze dokumentu osobistego. Trzeba jednak zaznaczyć, że ksiązka przeznaczona jest przede wszystkim dla osób, które do specyficznego sposobu narracji i poczucia humoru pisarki są przyzwyczajone, a od lektury oczekują rozrywki i relaksu właśnie, a nie wnikania w tajemnicze zakątki psychiki autorki. I, oczywiście, dla osób, które czytały poprzednie tomy „Autobiografii” oraz w pewnym przynajmniej stopniu znają twórczość Chmielewskiej. Bez tego szybko pogubią się w mnogości krewnych, powinowatych i przyjaciół pisarki, tracąc wiele z radości lektury. Stąd też – kończąc już ten wywód – można spointować, że VI tom „Autobiografii” to właściwa „Chmielewska dla zaawansowanych”, po którą to książkę powinni sięgnąć wszyscy miłośnicy twórczości „polskiej Agathy Christie”.

Tagi: Autobiografia. t. 6. Stare próchno, Autobiografia. t. 6. Stare próchno recenzja, Autobiografia. t. 6. Stare próchno książka, Joanna Chmielewska Autobiografia. t. 6. Stare próchno, Joanna Chmielewska recenzja, Joanna Chmielewska książka, Joanna Chmielewska

Kup książkę Autobiografia. t. 6. Stare próchno

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Zobacz opinie o książce Autobiografia. t. 6. Stare próchno
Książka
Inne książki autora
Boczne drogi
Joanna Chmielewska0
Okładka ksiązki - Boczne drogi

Jest to kryminał. Nota wydawcy to fragment powieści: - Pokaż wreszcie to coś, co znalazłaś - zażądała Lucyna. - Może się czegoś dowiemy. - Chyba trzeba...

Jak wytrzymać z mężczyzną
Joanna Chmielewska0
Okładka ksiązki - Jak wytrzymać z mężczyzną

Mężczyźni zostali stworzeni dla kobiet. Każde zwierzę da się wytresować. Mężczyzna też. Mężczyźni kochają jeść. Niekiedy kochają także kobietę. Nigdy jednakże...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Pod naszym niebem
Sylwia Kubik
Pod naszym niebem
My Secret Youtube Life
Charlotte Seager
My Secret Youtube Life
Tylko dla dorosłych
Nina Majewska-Brown
Tylko dla dorosłych
Cecylio, obudź się!
Dorota Wójcik
Cecylio, obudź się!
Marzycielka
Katarzyna Michalak
Marzycielka
Ojciec, czyli o Pieronku
Szymon Wróbel
Ojciec, czyli o Pieronku
Kolory pawich piór
Jojo Moyes;
Kolory pawich piór
Wariat na wolności. Autobiografia
Wojciech Eichelberger;
Wariat na wolności. Autobiografia
Pokaż wszystkie recenzje