Cytaty, aforyzmy, sentencje, złote myśli, życzenia

Praca w DPS dała mi też inne spojrzenie na ludzi, umiejętność rozmowy z nimi, nawet gdy chcą, by nazywać ich "księżną" albo uważają się za Jezusa. Przede wszystkim jednak nauczyłam się pokory. Każdy z nas w którymś momencie życia może zachorować, wszyscy się też starzejemy. Niewykluczone, że kiedyś będę potrzebowała całodobowej opieki. Chciałabym, żeby wtedy zajmowała się mną taka osoba, jaką ja próbuję być w swojej pracy.

Autor: Jędrzej Dudkiewicz
Książka: Inny dom: Ludzie, system i granice wsparcia w polskich DPS
Tagi: praca w DPS, inne spojrzenie, na ludzi, umiejętność rozmowy z nimi, nazywać ich, księżna, za Jezusa, przede wszystkim, niewykluczone, nauczyłam się pokory, każdy z nas, w którymś momencie życia, może zachorować, wszyscy się tez starzejemy, całodobowej opieki, taka osoba, w swojej pracy, ludzie, praca

0

Momentów trzymania za rękę jest bardzo niewiele, ale to one dają kopa energetycznego na kolejne dyżury. Rzeczywistość DPS jest słodko-gorzka, na zdjęciach widać raczej pozytywne rzeczy, w rozmowach między pracownikami czuć gorycz. To nie jest niechęć do mieszkańców, tylko systemu, słabego finansowania, dyrekcji, braków.

Autor: Jędrzej Dudkiewicz
Książka: Inny dom: Ludzie, system i granice wsparcia w polskich DPS
Tagi: momentów trzymania, trzymania za rękę, jest bardzo niewiele, to one dają kopa, kopa energetycznego, na kolejne dyżury, rzeczywistość DPS, jest słodko-gorzka, na zdjęciach, pozytywne rzeczy, w rozmowach, między pracownikami, czuc gorycz, to nie jest niechęć, do mieszkańców, systemu, słabe finansowanie, dyrekcji, braków, ludzie

0

Ludzie nie zdają sobie sprawy, jak to wygląda. Kiedy słyszą "DPS", to pewnie wyobrażają sobie babcię siedzącą w fotelu z kotem na kolanach, robiącą na drutach.

Autor: Jędrzej Dudkiewicz
Książka: Inny dom: Ludzie, system i granice wsparcia w polskich DPS
Tagi: ludzie nie zdają sobie sprawy, jak to wygląda, kiedy słyszą, DPS, wyobrażają sobie, babcia siedząca w fotelu, robiaca na drutach, ludzie

0

Olbrzym, tak podobny do mnie, stał na swoim miejscu. Był nadal wielki i mocarny, ale wyglądał trochę dziwnie. Huragan, który był przed dwoma śniegami, złamał mu dwie grube gałęzie, ale nie spadły one na ziemię, tylko zwisały ku dołowi.

Autor: Bernard Grynholc
Książka: Dziwni są ci ludzie
Tagi: olbrzym, stał na swoim miejscu, był nadal wielki, mocarny, wyglądał trochę dziwnie, huragan, przed dwoma śniegami, dwie grube gałęzie, nie spadły one, na ziemię, zwisały ku dołowi, ludzie

0

Zobaczyłem je nagle. Stało po mojej prawej stronie, na skraju polany. Olbrzymie drzewo. Nie zauważyłem go dotychczas, bo widok zasłaniał mi mój sąsiad, a teraz, gdy byłem od niego wyższy, miałem znacznie większe pole widzenia. Było naprawdę ogromne.

Autor: Bernard Grynholc
Książka: Dziwni są ci ludzie
Tagi: zobaczyłem je, nagle, stało po mojej prawej stronie, na skraju polany, olbrzymie drzewo, dotychczas, widok zasłaniał mi, mój sąsiad, byłem od niego wyższy, miałem znacznie, większe pole widzenia, naprawdę ogromne, ludzie

0

Byłem taki malutki, chyba najmniejszy z tego, co mnie otaczało. Tkwiłem w jakiejś skorupce, tylko do góry wystawał mi pręcik cieniutki, z małym listkiem na czubku. Ta skorupka to było moje mieszkanko i początek mojego życia.

Autor: Bernard Grynholc
Książka: Dziwni są ci ludzie
Tagi: taki malutki, chyba najmniejszy, co mnie otaczało, w jakiejś skorupce, pręcik cieniutki, z małym listkiem, na czubku, ta skorupka, moje mieszanko, początek, mojego zycia, ludzie

0

Pojawili się nagle, pewnego słonecznego dnia. Stali na skraju polany. Ludzie. Widziałem już ich wiele, wiele śniegów wcześniej. Wyglądali podobnie, chociaż mieli znowu inne skóry. Stali na dwóch łapach i wydawało mi się, że patrzą na mnie. Nie przestraszyłem się ich, ale zwierząt, które były razem z nimi. Były to duże zwierzęta, większe od jeleni.

Autor: Bernard Grynholc
Książka: Dziwni są ci ludzie
Tagi: pojawili się nagle, pewnego słonecznego dnia, na skraju polany, ludzie, widziałem już ich wiele, wiele śniegów, wygladlai podobnie, inne skóry, na dwóch łapach, patrzą na mnie, były razem z nimi, duże zwierzęta, większe od jeleni, ludzie

0

Czy nie myślałaś nigdy o tym, że dobrodziejstwa wyświadczać i dobrodziejstwa przyjmować to często jedno i to samo? Bywają ludzie, których przytłacza to, że mają więcej niż inni. Dlaczego by im nie ulżyć, dopomagając w dzieleniu się nadmiarem z innymi?

Autor: Anna Koch
Książka: Wiosna życia
Tagi: ludzie

0

Gdy podniósł wzrok, zobaczył go. Ogromny jeleń z rozłożystym porożem stał pośród drzew i ryczał donośnie. Wokół niego unosiła się mgła, jakby był jakimś bajkowym stworzeniem. Wyciągał do przodu szyję i otwierał wilgotny pysk. Dźwięk wydobywał się jak gdyby z całego jego wnętrza, wprawiając w ruch zwisające podgardle. Głos niósł się po całej puszczy.

Autor: Irena Małysa
Książka: Polowanie na Babiej Górze
Tagi: gdy podniósł wzrok, zobaczył go, ogromny jeleń, z rozłożystym porożem, stał pośród drzew, ryczał donośnie, wokół niego, unosiła się mgła, bajkowym stworzeniem, do przodu szyję, wilgotny pysk, dźwięk wydobywał się, z całego jego wnętrza, zwisające podgardle, głos niósł się, po całej puszczy, natura, zwierzęta

0

Jednak im głębiej wsiąkał w babiogórską puszczę, tym większy czuł niepokój. Biegał przecież już w różnych odludnych miejscach: przemierzał rumuńskie lasy goniony przez niedźwiedzie, a przed wojną pokonywał Szklany Most na Ukrainie. Tu jednak było inaczej, coś czaiło się w tych drzewach. Las zdawał się szeptać i śpiewać.

Autor: Irena Małysa
Książka: Polowanie na Babiej Górze
Tagi: jednak im głębiej, głębiej wsiąkał, w babiogórską puszczę, tym większy, czuł niepokój, biegał przecież, w różnych odludnych miejscach, rumuńskie lasy, goniony przez niedźwiedzie, przed wojną, Szklany Most, na Ukrainie, tu jednak było inaczej, coś czaiło się w drzewach, w tych drzewach, las zdawał się szeptać, śpiewać, natura

0

Stanęła na Hali Krupowej i spojrzała w stronę wyłaniającego się zza mgły słońca. Jego promienie dawały okruch nadziei. Przynajmniej tak mówiła jej terapeutka.

Autor: Irena Małysa
Książka: Polowanie na Babiej Górze
Tagi: stanęła na Hali Krupowej, spojrzała w stronę, jego promienie, dawały okruch nadziei, przynajmniej tak mówiła, terapeutka, nadzieja, natura, czas

0

Uwielbiałam ten moment przejścia z jednego świata do drugiego. Bo przecież wsiadamy gdzie indziej, a kilka godzin później, kompletnie bez naszego udziału, znajdujemy się w innym miejscu.

Autor: Wiktoria Emilia Regin
Książka: Tam, gdzie kończy się cisza
Tagi: uwielbiam ten moment, moment przejścia, z jednego świata, do drugiego, wsiadamy gdzie indziej, kilka godzin później, kompletnie bez naszego udziału, znajdujemy się, w innym miejscu, czas, natura, podróż

0

Boimy się ciszy, nazywamy ją pustką, jednak tylko ona może nas wyzwolić.

Autor: Wiktoria Emilia Regin
Książka: Tam, gdzie kończy się cisza
Tagi: boimy się ciszy, nazywamy ją pustką, jednak tylko ona, może nas wyzwolić, strach

0

Niestety, najprościej tak jest, że to los wybiera człowieka, a nie na odwrót. Człowiek jedynie w swojej złudnej nadziei uważa, że sam o sobie decyduje, planuje, buduje domy. A potem wystarczy chwila, podmuch wiatru, by to wszystko stracić.

Autor: Wiktoria Emilia Regin
Książka: Tam, gdzie kończy się cisza
Tagi: niestety, najprościej tak jest, to los, wybiera człowieka, nie na odwrót, człowiek jedynie, w swojej złudnej nadziei, uważa, planuje, buduje domy, potem wystarczy chwila, podmuch wiatru, by to wszystko stracić, ludzie

0

W historii mojego życia przewinęły się niemalże wszystkie kontynenty tego świata. Jednakże były miejsca, gdzie osiadałam na dłużej.

Autor: Wiktoria Emilia Regin
Książka: Tam, gdzie kończy się cisza
Tagi: w historii mojego życia, przewinęły się, niemalże wszystkie, kontynenty, tego świata, jednakże były miejsca, gdzie osiadałam, na dłużej, życie

0