Dziennik

Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2015-01-22
Kategoria: Biografie, wspomnienia, listy
ISBN: 978-83-240-3046-0
Liczba stron: 320
Dodał/a książkę: agusia97

Ocena: 4.5 (4 głosów)

II wojna światowa. Zwykłe mieszkanie w centrum Amsterdamu nagle staje się schronieniem, więzieniem i całym światem dla żydowskiej nastolatki Anne, jej rodziny i znajomych. Przez ponad dwa lata, w ciągłym strachu przed wykryciem, próbują oni normalnie żyć, łagodzić codzienne konflikty, doceniać małe radości. Największą tajemnicą Anne jest zmyślona przyjaciółka Kitty, której opowiada o wszystkim, co dzieje się w kryjówce: przerażeniu, plotkach, kłótniach, pierwszej miłości. Sekretne listy do Kitty układają się w przejmujący dziennik dziecka, obdarzonego niezwykłym zmysłem obserwacji i dojrzałością. Ostatni zapisek powstał 1 sierpnia 1944 roku – na trzy dni przed aresztowaniem i wywiezieniem do obozu koncentracyjnego wszystkich mieszkańców kryjówki.

Ojciec Anne, Otto H. Frank, przeżył wojnę i w 1963 roku założył fundację, która czuwa nad rozpowszechnianiem cudem ocalonego dziennika córki. W 2013 roku Fundacja im. Anne Frank rozpoczęła współpracę z UNICEF-em. Dzięki temu część dochodów ze sprzedaży niniejszej książki zostaje przekazana na cele walki o prawa dzieci na całym świecie.

Kup książkę Dziennik

Opinie o książce - Dziennik

Avatar użytkownika - Franca
Franca
Przeczytane:2015-05-03, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam, W 2015 roku przeczytałam...,
W 1942 roku obchodząca właśnie trzynaste urodziny Anne Frank dostała w prezencie zeszyt. Dziewczynka postanowiła prowadzić w nim dziennik, którego charakter znakomicie oddaje pierwszy zawarty w nim wpis.  „Sądzę, że będę Ci mogła wszystko powierzyć, tak jak jeszcze nigdy nikomu, i mam nadzieję, że będziesz dla mnie wielkim oparciem.”[s.13] Młodziutka Anne z początku była uroczo-irytującą trzpiotką. W swoim zeszycie opisywała kolegów i koleżanki z klasy, wyliczała adoratorów, wyznawała zamiłowanie do ping-ponga itp. Wojna toczyła się gdzieś obok niej, ważniejsze było chociażby wręczenie świadectw w Teatrze Żydowskim. Dopiero 6 lipca 1942 toku w reakcji na list wzywający Margot, starszą siostrę Anne, do obozu pracy, rodzina Franków oraz ich przyjaciele von Pelsovie przenieśli się do kryjówki, w której spędzili  następne dwa lata - wyszli z niej, a właściwie zostali z niej wyprowadzeni dopiero 4 sierpnia 1944 roku. Wojnę przeżył tylko ojciec Anne Otto i to on zadbał o dziedzictwo swojej córki. Przez cały dziennik Anne przewijają się dwie zasadnicze dla młodej pamiętnikarki kwestie. Pierwszą z nich jest poczucie osamotnienia - Anne wychowywała się w pełnej rodzinie i miała wielu przyjaciół, ale, jak stwierdza w przytoczonym wyżej cytacie, nie miała nikogo, komu mogłaby się zwierzyć ze swoich sekretów i przemyśleń. Drugą kwestią ...
(czytaj dalej)
Niniejsza publikacja należy do grupy tych, których z oczywistych względów nie sposób oceniać. Jest to osobisty dziennik autorki, która mając zaledwie trzynaście lat zmuszona została ze względu na współczesne jej wydarzenia historyczne do życia w ukryciu wraz ze swoimi najbliższymi oraz czworgiem innych osób. W dniu swoich urodzin Anne otrzymuje w prezencie dziennik, który staje się jej powiernikiem, a na jego karty w formie listów do wymyślonej przyjaciółki Kitty przelewa ona wszystkie swoje myśli, uczucia i spostrzeżenia. Dzięki systematycznie prowadzonym przez nastolatkę zapiskom mamy okazję zapoznać się nieco ze specyficznymi realiami życia panującymi w Amsterdamskiej Oficynie, która na czas nieokreślony stała się namiastką domu dla ośmiorga ukrywających się tam osób. Dziewczynka w sposób niebywale szczery opisuje trudności życia w przymusowej izolacji od świata, wszystkie obawy i lęki związane z bombardowaniami i ostrzałem, doskwierające, z biegiem czasu coraz bardziej, zmniejszające się racje żywnościowe oraz brak podstawowych rzeczy codziennego użytku. Możemy także poobserwować relacje międzyludzkie nie tylko w rodzinie Franków lecz również te dotyczące pozostałych współtowarzyszy niedoli. Czytając niniejszą książkę stajemy się mimowolnymi świadkami zewnętrznego oraz wewnętrznego dojrzewania Anne i jej pierwszej początkowo platonicznej miłości. Publikacja ta choć porusza bardzo trudną tematykę nie jest przepełniona jedynie smutkiem, znajdujemy w niej również sporo anegdot z Oficynowego życia. Nie sposób także nie podkreślić ogromnego optymizmu kilkunastolatki, która ciągle wierzy, że spokoje i szczęśliwe życie, w którym spełni się między innymi jej marzenie o tym, aby zostać pisarką, wciąż jest dopiero przed nią wystarczy jeszcze tylko trochę poczekać. Niestety jak podają źródła nastolatka zmarła na tyfus w marcu 1945 w obozie koncentracyjnym w Bergen-Belsen po ponad dwuletnim ukrywaniu się.*** Wydarzenie to miało miejsce na 2 miesiące przed wyzwoleniem Holandii. Jednakże poprzez swój dziennik, który dzięki staraniom jej ojca Otto Franka (który jako jedyny z rodziny ocalał) został wydany drukiem stała się ona swego rodzaju ikoną, a książka przetłumaczona została na wiele języków. Od 3 maja 1957 działa również powołana przez Otto Franka Fundacja Anny Frank, która od wielu już lat angażuje się w działania ma rzecz praw dzieci, edukacji i ograniczania ubóstwa na całym świecie. *** za: http://pl.wikipedia.org/wiki/Anne_Frank Za udostępnienie do recenzji dziękuję Wydawnictwu Znak. * https://www.facebook.com/KsiazkowoLC *
Link do opinii
Avatar użytkownika - agusia97
agusia97
Przeczytane:2014-07-06, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2014,
Ta książka pokazuję, że pisarzem trzeba się urodzić, bo albo od zawsze dobrze sobie radzimy z przysłowiowym piórem, albo nigdy się tego nie nauczymy. Główna bohaterka i autorka "Dziennika" należy do tej pierwszej grupy osób, pomimo swojego dosyć młodego wieku świetnie radzi sobie z pisaniem. Potrafi pisać w taki sposób, że nie możemy się oderwać. Oczywiście występuje kilka błędów składniowych, ale są one niewielkie i dość łatwe do przeoczenia. Anne pokazuję świat Żydów ukrywających się podczas II wojny światowej. Tak naprawdę to spodziewałam się trochę czegoś innego, bo we wspomnieniach Anne jest stosunkowo mało o tym co się wtedy działo, natomiast dużo jest o jej uczuciach. Dominują jakby dwa motywy uczuć: miłość i nienawiść (chodź może nie do końca nienawiść tylko złość, frustracja i zdenerwowanie). O miłości jest naprawdę dużo i nawet czasem miałam wrażenie jakbym czytała pamiętnik współczesnej dziewczyny, ale tylko w niektórych fragmentach. Czytając te wszystkie listy do Kitty, wydawało mi się, że zostały one napisane do mnie przez moją przyjaciółkę z przeszłości. Jakbym czytała stare listy, które dawno temu powinnam dostać, ale z jakiegoś nie zrozumiałego powodu doszły właśnie teraz.
Link do opinii
Avatar użytkownika - agata269
agata269
Przeczytane:2016-04-04, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,
Reklamy