Quantcast

Heksalogia o Dorze Wilk (#1). Złodziej dusz

Wydawnictwo: Sine Qua Non
Data wydania: 2020-02-12
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 9788381297110
Liczba stron: 464

Ocena: 4.67 (45 głosów)
Inne wydania:

Oficjalnie policjantka. Trudny charakter, ale świetne statystyki rozwiązanych spraw. Nieoficjalnie - wiedźma, która dzieli swój czas między toruński komisariat a Thorn - alternatywne miasto, gdzie mieszkają magiczni. Do perfekcji opanowała utrzymywanie tych światów w równowadze i kompletnej izolacji. Do czasu.

W Thornie giną istoty nadprzyrodzone i to Dora ma znaleźć sprawcę. W Toruniu dyskretne korzystanie z magii w trakcie śledztwa odbija jej się solidną czkawką. Na szczęście nie jest z tym wszystkim sama - wspiera ją Miron, wnuk Lucyfera.

Akcja, emocje i humor - jedyna i niepowtarzalna wiedźma Dora Wilk powraca w nowym wydaniu i lepszej formie niż kiedykolwiek. Jedna z najpopularniejszych serii urban fantasy w świeżej odsłonie.

***

Uwielbiam Toruń z jego piernikowymi kamienicami, ale jeszcze bardziej pokochałam Thorn - magiczne miasto ukryte za tajemniczymi bramami. Dora, Miron i Joshua to trio, z którym chętnie wyskoczyłabym na wieczorne spotkanie w Szatańskim Pierwiosnku. Czym prędzej muszę przeczytać kolejne tomy ich przygód!

Katarzyna Berenika Miszczuk, autorka cyklu diabelsko-anielskiego

Tagi: Miejskie fantasy

Kup książkę Heksalogia o Dorze Wilk (#1). Złodziej dusz

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Heksalogia o Dorze Wilk (#1). Złodziej dusz

Polskie urban fantasy z domieszką kryminału. Połączenie magii z rzeczywistością, w której żyjemy. W Toruniu Dora egzystuje jako policjantka, a w Thornie (alternatywne dla Torunia, magiczne miasto) jako wiedźma. Oczywiście nie jest to podział stały i nieprzekraczalny. Właśnie. W Thornie Dora dostaje misję, musi zlokalizować sprawcę porwań istot nadprzyrodzonych. W Toruniu natomiast ma problemy w pracy spowodowane korzystaniem z magii.

Moim pierwszym skojarzeniem z tą książką jest cykl diabelsko-anielski Katarzyny Bereniki Miszczuk. Gdy dodam, że najlepszym przyjacielem głównej bohaterki jest diabeł Miron, a z kolei jego przyjacielem - anioł, myślę, że niektórzy zrozumieją, o czym mówię. „Złodziej dusz” niestety jednak nie trafił do mnie tak, jak zrobił to cykl diabelsko-anielski.

Było wiele aspektów tej książki, które mi nie odpowiadały. Już na początku, przekazanie sprawy  zaginięć Dorze, było dla mnie podejrzane. Rozumiem, że była policjantką, jednak Rada, która wyznaczyła jej to zadanie, nie miała do niej raczej zbyt dużego zaufania, a mimo to tylko ona miała się zajmować znalezieniem tego – niebezpiecznego dla wszystkich – sprawcy.

Przechodząc do spraw politycznych, nie wiem jaki światopogląd ma autorka i jakie są jej poglądy, jednak uważam, iż obrażanie przez główną bohaterkę głosujących na PiS było raczej niepotrzebne... Nie wniosło to kompletnie nic, a spowodowało pewien niesmak. Również propagowanie stereotypu, że hetero mężczyzna nie może mieć wyczucia stylu, koloru i faktury nie należało do czegoś, o czym przyjemnie się czyta. Niby to tylko jedno zdanie, ale mimo wszystko po tym, jak autorka starała się wprowadzić reprezentację osób nieheteronormatywnych (patolożka, która woli dziewczyny, para mężczyzn-wampirów, z których jeden jest gejem) było to lekkim strzałem w kolano.

Najwięcej zarzutów mam w stosunku do Dory. Zacznijmy od najprostszego. Dlaczego ta dziewczyna nie umie normalnie mówić, tylko prawie cały czas warczy? Niestety czasem maniera ta przechodzi także na inne postaci, co jest równie frustrujące. Dora jest postacią, która niezwykle irytuje, nie wiem, czy było to zamysłem autorki. Jej ckliwe gadki (podam przykłady jej wypowiedzi) sprawiały, że prawie przewracałam oczami z zażenowania.

„Kolejny raz cieszyłam się, że nie jestem małą kobietką, potrzebującą opieki”

Dochodzi nawet do skrajności, gdy Dora ranna, ledwie mogąca chodzić, uznaje za seksizm to, że jej przyjaciel wziął ją na ręce i niósł w ten sposób… Żenada.

„Nigdy nie dostawałam tyle, ile dawałam tak już jest.”

 „Jednak zbyt sobie cenię przyjaźń, by wybrzydzać, kiedy trafia mi się takowa.”

Dora kreuje się na super-przyjaciółkę, która nigdy nie była super-doceniana. Może i tak było KIEDYŚ, ale żalenie się teraz przyjacielowi w ten sposób, gdy ten wiele dla niej robi jest według mnie niezbyt przyjemne. Jest to takie trochę marudzenie dla marudzenia, my jako czytelnicy nie znamy jej  poprzednich „przyjaciół”, więc taka informacja służy tylko temu, aby wzbudzić wobec niej litość. Dodaje to sztucznego, niepotrzebnego dramatyzmu. Najważniejsza dla Dory jest przyjaźń (co jej się chwali), jednak ciągle z jednym ze swoich przyjaciół powraca do tematu związku (a nawet małżeństwa!), co bardzo irytuje, gdyż oboje uważają, że związek, czy nawet bliższe cielesne kontakty mogą zepsuć ich przyjaźń, a mimo to ciągną te swoje rozmowy…

 „Nie jestem typem księżniczki czekającej na księcia na białym koniu”

Ten cytat chyba mówi sam za siebie… Nie jestem taka jak inne, jestem wyjątkowa, kropka. Nie lubię takich bohaterek.

Dora w roli śledczej w sprawie porwań nadnaturalnych według mnie również się nie sprawdza. Prowadzenie przez nią śledztwa było wręcz komiczne. Przesłuchania nadnaturalnych były prowadzone w sposób sztuczny i nierealistyczny. Jaki śledczy wyjawia przesłuchiwanemu, któremu dodatkowo nie ufa, wszystkie szczegóły dochodzenia i tak właściwie mówi wszystko, co o sprawie wie? Dodatkowo Dora zbyt wiele sobie dopowiada i zakłada, nie mając na to żadnych dowodów.

Złoczyńca, sprawca całego zamieszania, nazywany był Vladem. Miano to jest według mnie niezbyt kreatywne, kojarzy mi się z bajkami dla dzieci (głównie „Hotelem Transylwanią”) i ogólnie ze standardowym imieniem dla wampira. Powód jego działań także można uznać za nieskomplikowany, naprawdę, spodziewałam się dużo lepszego rozwiązania tej zagadki.

Styl autorki bywał przyjemny, pomijając jedno wymuszenie opisu wydarzeń, w których Dora – narratorka – nie uczestniczyła oraz jedno niespecjalnie zgrabne porównanie będące poniekąd myślą przewodnią pewnej sceny. Także denerwowało mnie nazywanie Gabriela Gabe’m, akcja książki toczy się w Polsce (i  alternatywnym świecie, myślę, że można powiedzieć, iż również w Polsce) więc nie rozumiem skąd taka pisownia i zangielszczanie tego zdrobnienia.

Muszę się zgodzić z opiniami, że w tej powieści znajduje się zbyt wiele podtekstów. Rozumiem, że Dora jest po części wiedźmą płodności jednak i tak jest zbyt wiele takich fragmentów. Mam na myśli głównie relację Dory z Mironem (w końcu są podobno tylko przyjaciółmi) ze szczególnym uwzględnieniem pewnej sceny nad morzem, pozostałe nie były aż tak rażące. Irytowało mnie także ciągłe podkreślanie atutów Dory.

Największym plusem tej pozycji jest intrygujący świat pełen różnych postaci: aniołów, diabłów, wiedźm, wampirów, wilkołaków i innych. Myślę, że chociażby dla niego będę kontynuować tę serię, gdyż może się to bardzo ciekawie rozwinąć.

Jak by tu zakończyć? Mimo wszystko ta książka nie jest beznadziejnie słaba. Czyta się ją dość lekko, stanowi nie najgorszą rozrywkę, chociaż nie wątpię, że istnieją lepsze książki w tym gatunku. Nie mogę jej z czystym sumieniem polecić.

Link do opinii
Avatar użytkownika - inthefuturelondo
inthefuturelondo
Przeczytane:2020-05-24,

Twórczość Anety Jadowskiej miałam okazję poznać już przy okazji czytania powieści Martwy sezon. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że właściwie po niedługim czasie przyjdzie mi przeczytać kolejną powieść właśnie tej autorki, a mój wybór padł na złodzieja dusz. Seria o Dorze Wilk jest jedną z najbardziej zachwalanych serii polskich autorów. No i nie mogłam po prostu oprzeć się temu, by zapoznać się z tą historią.

Wyobraźcie sobie, że musicie pracować z kobietą, która ma niesamowicie twardy charakter i której tak naprawdę nie da się przegadać, bo na wszystko znajdzie odpowiedź. Taką właśnie osobą jest Dora Wilk: oficjalnie policjantka, ale nieoficjalnie jest wiedźmą, która posiada moce pochodzące z dwóch różnych krańców swojego zwariowanego magicznego świata. Moc płodności miesza się z mocą północy, a to może być istną mieszanką wybuchową, jeśli przyjdzie co do czego. Jednak kobieta daje sobie radę i perfekcyjnie utrzymuje równowagę pomiędzy światem ludzkim a światem magicznym, z którego pochodzi. Jednak pewnego dnia zdolności, które pomagają jej na co dzień w pracy policjantki, przynoszą niemałe kłopoty. W tym momencie Dora będzie musiała nie tylko zastanowić się nad tym, czy świat ludzki jest dla niej bezpieczny, ale również jak może wykorzystać swoje doświadczenie, pomagając w śledztwie w Thornie.

Szczerze mówią, zanim zaczęłam tę książkę, obawiałam się trochę tego, czy Aneta Jadowska w fantastyce spodoba mi się jako czytelnikowi. Te same wątpliwości miałam co do głównej bohaterki całej serii, czyli Dory Wilk. Bałam się czy okaże się sympatyczna, czy też będzie mnie irytowała i nie będę mogła zdzierżyć jej obecności. Na szczęście mogę śmiało potwierdzić, że Dora to genialna, a nawet zajebista babka, którą chciałabym mieć jako przyjaciółkę. Jest odważną, silną, inteligentna, nie daje sobie w kaszę dmuchać, a niektóre jej cięte riposty po prostu zwalają z nóg, więc humoru również nie można jej odmówić. W kilku słowach? Dora Wilk to świetna bohaterka, do której w myślach będę z uśmiechem na ustach powracać.

Ciekawym urozmaiceniem tej historii oraz opozycją do Dory, jest obecność diabła oraz anioła. Szczerze mówiąc, bardziej polubiłam Mirona, czyli wnuka Lucyfera. Szczerze mówiąc, jest on dla mnie idealnym mężczyzną, jakiego chętnie widziałabym obok głównej bohaterki, jako jej partnera życiowego. Co się tyczy wcześniej wspomnianego anioła, to on z kolei był dla mnie bardzo uroczy i raczej widziałabym go na stanowisku przyjaciela, może młodszego brata niż partnera. Jest po prostu zbyt delikatny i zbyt wrażliwy dla Dory.

Chciałabym powiedzieć, że styl pisania Anety Jadowskiej jest bardzo dobry i dzięki temu książkę czytało mi się bardzo przyjemnie. Wydaje mi się jednak, że nie muszę tego powtarzać, bo większość czytelników książek tej autorki o tym mówi i powszechnie o tym wiadomo. Nie byłabym więc w niczym odosobniona, jeśli chodzi o tę kwestię. 

Wykreowanie świata, z którego pochodzi Dora, Miron i Joshua (anioł) jest bardzo dobre, dokładne i bez problemu wyobrażałam sobie podczas lektury miejsca, w których przebywali bohaterowie. Nie można zapomnieć o tym, że oprócz samej otoczki fantastycznej, pojawia się tutaj intrygujący wątek śledczy, który mnie – jako miłośniczkę wszelkich zagadek kryminalnych – bardzo zaciekawił. 

Moje kolejne spotkanie z Anetą Jadowską, choć w trochę innych okolicznościach, było naprawdę udane. Jestem zadowolona z faktu, że sięgnęłam po tę pozycję i szczerzę nie mogę się doczekać lektury kontynuacji. 

Jeżeli lubicie zagadki kryminalne, fantastykę i dobry humor – to koniecznie musicie zapoznać się z tą pozycją oraz całą twórczością autorki.

Link do opinii
Avatar użytkownika - marzipan_coffee
marzipan_coffee
Przeczytane:2020-05-09, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,

"Złodziej dusz" autorstwa Anety Jadowskiej rozpoczyna kilkutomową serię o Dorze Wilk, charakternej wiedźmie i policjantce zarazem. Mimo, że rzadko sięgam po fantastykę, to przedstawiona w książce historia pochłonęła mnie całkowicie, a nawet przypomniała mi moją młodzieńczą fascynację magią. Połączenie wątków kryminalnych z magicznymi sprawiło, że po pierwszym tomie mam ochotę na więcej.

Dora, a właściwie to Teodora Wilk, dzieli swoje życie pomiędzy Toruń, gdzie pracuje jako policjantka, a magiczne miasto Thorn, w którym mieszkają nadnaturalni. To wiedźma, która łączy dwie odziedziczone, sprzeczne ze sobą linie magiczne. Jest porywcza, uparta, nieprzewidywalna, a także skuteczna w rozwiązywaniu zagadek kryminalnych. Gdy w Thornie, wraz z innymi istotami magicznymi, w tajemniczy sposób znika jej przyjaciółka Katia, to właśnie Dora zostaje zaangażowana w śledztwo. Z pomocą przychodzi jej Miron, diabeł będący wnukiem Lucyfera, a z czasem również anioł Joshua, co prowadzi do powstania obejmującego trzy różne systemy trio, stanowiącego bardzo nietypowy zespół.

Akcja książki rozgrywa się w dwóch równoległych światach. Świat alternatywny stworzony przez autorkę jest niewątpliwie bardzo barwny i pełen magii. Ta różnorodność postaci poczynając od wiedźm, poprzez diabły, anioły, elfy, wilkołaki, wampiry, nekromantów aż po szyszymory bardzo wzbogaca całą fabułę i nadaje jej niepowtarzalny charakter. Klimatycznym miejscem na mapie Thornu jest Szatański Pierwiosnek stanowiący punkt spotkań bohaterów. To właśnie w tym barze rozgrywa się znaczna część historii. Świat realny natomiast został osadzony w klimatycznym, mającym urokliwą architekturę Toruniu. Autorka wykreowała ciekawych i różnorodnych bohaterów, z którymi nie sposób się nudzić. Dora, Miron i Joshua mimo różnic charakterów tworzą zgrane trio potrafiące wzbudzić sympatię czytelnika. Fabuła została tak skonstruowana, że ma w sobie zarówno wciągającą akcję, poczucie humoru, jak i ogromną dawkę emocji. Piękna okładka książki i świetne ilustracje zdobiące jej zawartość niewątpliwie zasługują na pochwałę wydawniczą. Połączenie fantastyki z kryminałem i romansem jest niezwykle udaną mieszkanką gatunków, a to sprawia, że obok tej pozycji nie można przejść obojętnie.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Wiiki_books
Wiiki_books
Przeczytane:2020-05-10,

Twórczość Anety Jadowskiej bardzo mi przypadła do gustu. Podobał mi się i pomysł i wykonanie książek autorki, jednakże ta mnie trochę zawiodła.

Powieść jest bardzo lekka przez co bardzo szybko się ją czyta. Fabuła jest wciągająca i pomimo, że nie przepadam za wątkami kryminalnymi, ten naprawdę potrafił zaciekawić.
Kolejnym plusem jest główna bohaterka- Dora, której charakter bardzo przypałmi do gustu.
Wątek fantastyczny jest bardzo ekscytujący. Podwójne życie policjantki oraz wiedźmy bardzo mnie zafascynowało.
Niestety porównując "Złodzieja dusz" donowszych książek autorki, można zauważyć pewne nieścisłości oraz jak dopiero kształtje się jej styl.
Oprócz paru drobnostek, lektura wywarła na mnie bardzo dobre wrażenie i wiem, że sięgnę po następne tomy serii.

Link do opinii
Avatar użytkownika - NaWidelcu
NaWidelcu
Przeczytane:2020-04-26,

Życie policjantki nie jest łatwe, a gdy dodatkowo jest się jeszcze wiedźmą… cóż, niektóre sprawy stają się łatwiejsze, a inne trudniejsze. W połączeniu z trudnym charakterem mamy mieszankę wybuchową.

Dora jest policjantką, która za wszelką cenę goni za sprawiedliwością. Jakby tego było małe, posiada moc, którą naprawdę trudno połączyć z normalnością. Jej życie to nieustanne lawirowanie między dwoma zupełnie odmiennymi światami. Najbliższe śledztwa każą jej zastanowić, który z nich jest dla niej ważniejszy.

To nie jest żadna tajemnica, ale naprawdę lubię książki Anety Jadowskiej. Czytam zarówno jej fantastyczne, jak i kryminalne powieści. Zdecydowanie wolę te pierwsze, dlatego „Złodziej dusz” był dla mnie prawdziwą gratką. Warto wspomnieć, że aktualne wydanie to wznowienie powieści pierwotnie opublikowanej w 2012 roku i z tego, co widzę, jest to pierwsza książka autorki. Siłą rzeczy poziom jej współczesnych książek jest mimo wszystko trochę wyższy. Z drugiej strony, tragedii też nie ma, a jeśli tak jak ja, lubicie powieści Anety Jadowskiej, z pewnością warto sięgnąć po jej początki.

Historia, którą nam prezentuje, to naprawdę ciekawe połączenie fantastyki oraz literatury kryminalnej. Mamy śledztwa, szukanie sprawcy, prokuratora i inne organy ścigania, ale też czynniki nadprzyrodzone, magię oraz zaklęcia. To niecodzienne połączenie wyróżnia prozę autorki na tle innych tytułów.

Kolejnym elementem są naprawdę wyraziste postacie. Uwielbiam dowcip i słowne przekomarzania się bohaterów. Dora ma język ostry, jak żyleta i bynajmniej nie jest to jej jedyny środek obronny. Kobieta potrafi walczyć o swoje i nie da sobie w kaszę dmuchać. Jej silna kreacja dosłownie podbiła moje serce. Ale nie tylko ona, podoba mi się, jak autorka tworzy postacie, obdarza ich wieloma ciekawymi cechami, ale też bardzo konkretnymi wadami. Jedno jest pewne, nikt tu nie jest kryształowy.

Link do opinii
Avatar użytkownika - zarwananoc
zarwananoc
Przeczytane:2020-04-21,

"- Nie wierz we wszystko co o mnie słyszysz. Chyba, że słyszałeś, że jestem wspaniała, wtedy muszę potwierdzić, że plotki nie są przesadzone."


Na samym początku ostrzegam, że Aneta Jadowska, jest jedną z moich ulubionych autorek, więc w recenzji, nie pojawi się za dużo negatywnych słów, a może i nawet w ogóle, no bo.. co tu krytykować! Książki nie czytałam, a wręcz chłonęłam, co skutkowało szybkim zakończeniem i polecaniem wszystkim na około. 
"Złodziej dusz" opowiada o Dorze Wilk, wiedźmie o trudnym charakterze, która usiłuje połączyć życie ludzkie z nadprzyrodzonym. W życiu głównej bohaterki, niekoniecznie wszystko idzie według planu, pojawia się wiele komplikacji, ale dzięki nim mamy gotową, wspaniałą przygodę, stworzoną przez Panią Jadowską. Osobiście polubiłam Dore, jej wyjątkową upartość, spostrzegawczość i pomysłowość, lecz to pewien anioł skradł moje serce. Niestety tej postaci nie mamy tak dużo, jak naszego diabełka Mirona, ale pozwolono mi w jakimś stopniu nacieszyć się Joshua. Podejrzewam, że gdyby ktoś mi się spytał skąd ta cicha miłość, to pewnie nie potrafiłam bym odpowiedzieć skąd, ta postać po prostu mnie przyciągnęła swoimi małymi tajemnicami i z pozoru, spokojnym charakterem. Podejrzewam, że większość oddała swoje serce Mironowi, którego jest na prawdę dużo na stronach "Złodziejki dusz", więc przeciwnikom seksownego diabła współczuje. 
Książkę, jak wspomniałam wyżej, pochłonęłam w jeden dzień. Akcja trzyma cały czas w napięciu, może też z powodu nie tylko rozwiązywania zbrodni, ale też lekkich rozterek miłosnych, choć co się dziwić, gdy Dora posługuje się magią płodności i magią Pani Północy. Oczywiście w recenzji nie mogę zapomnieć o grafikach, które znajdziemy w środku książki. Osobiście w nich przepadłam, co którąś spotkałam, musiałam choć na chwilę się zatrzymać i przyjrzeć, bo nie poświęcić im uwagi to grzech. 
Reasumując, nie dziwię się, że książki doczekały odnowienia i można je teraz dostać w tak wspaniałej szacie graficznej (ukłon dla Magdaleny Babińskiej). Z czystym sumieniem polecam przeczytać, "Złodzieja dusz" jak najbardziej zasługuje na dobre opinie i duuużo uwagi, więc kupujcie!

"(...) wbiłam rękę w jego zmasakrowaną klatkę piersiową pod mostkiem i szarpnęłam w górę. Oto najkrótsza droga do serca mężczyzny."

Książkę odebrałam za punkty w portalu CzytamPierwszy.

Link do opinii
Avatar użytkownika - MissSilly
MissSilly
Przeczytane:2020-04-10, Ocena: 5, Przeczytałem,

"Złodziej dusz" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Jadowskiej i zachwyciłam się od pierwszych stron. Główna bohaterka, Dora Wilk na co dzień mieszka w Toruniu i jest policjantką na miejscowym komisariacie. Prywatnie jednak jest wiedźmą, która prowadzi drugie zycie w równoległym mieście, Thornie. Nie może powiedzieć o swoich mocach kolegom z komisariatu, nawet jeśli czasami posądzają ją o bycie medium dzięki świetnej intuicji w prowadzonych sprawach. Posądzają ją też o inne rzeczy, za które winę ponoszą geny Dory i jej magia Wiedźmy Płodności. :D Dorę poznaemy, kiedy zostaje zawieszona w pracy, za to dostaje zlecenie złapania porywacza, który kradnie magie jej magicznych pobratymców. W śledztwie i polowaniu na groźnego przestępce pomagają jej najlepsi przyjaciele - anioł Joshua i diabeł Miron, przystojniacy, jakich nasz ludzki świat nie widział. ;)
Uśmiałam się szczerze czytając opowieść o przygodach Dory - to niby bajkowa i fantastyczna powieść, ale dla starszego czytelnika, przez wątki życia seksualnego głównej bohaterki. Jadowska ma świetne poczucie humoru! Przytyk w kierunku partii rządzącej wywołał u mnie salwę śmiechu, ale na pewno nie każdy zareaguje na odważny język tak samo. No i ten wątek jej relacji z diabłem Mironem, wnukiem samego Lucyfera... świetnie zbudowane postaci, aż chciałoby się z nimi zaprzyjaźnić! Na pewno w przyszłości sięgne po kolejne części przygód Dory, bo czyta się jednym tchem, także dzięki prostemu językowi.

Link do opinii
Avatar użytkownika - bookoholikpl
bookoholikpl
Przeczytane:2020-04-09,

Książka opowiada historię Dory Wilk, wiedźmy o wybuchowym temperamencie, który poznajemy już w pierwszych zdaniach książki. Wszędzie gdzie się pojawia, zaczyna panować chaos. Często nieprzewidywalna i działająca zawsze po swojemu, musi zmierzyć się z nowym śledztwem. Dochodzi do morderstwa zrzędliwej staruszki, dręczycielki wszystkich sąsiadów. Morderca nie zostawił po sobie żadnych śladów, co tylko utrudnia działania policjantom. Kto byłby skłonny do zabicia staruszki? Akcja powieści rozgrywa się również w alternatywnym do Torunia Thornie. W mieście tym zaczyna dochodzić do zniknięć nadprzyrodzonych istot. Wyznaczona przez Starszyznę, Dora musi rozwikłać kolejną sprawę i odnaleźć porywacza. Na szali znajduje się życie kolejnych magicznych istot...

Najsilniejszą stroną tej książki są bohaterowie. Dora Wilk - wiedźma, której żadna przygoda nie jest straszna. Nad wyraz lojalna i zawsze dotrzymująca danego słowa. Dla przyjaciół jest w stanie poświęcić życie, a jeśli znajdzie się i ktoś zajdzie jej za skórę, gorzko tego pożałuje. Razem z piekielnym przyjacielem, Mironem i aniołem stróżem tworzą zgraną ekipę. Ich sprzeczki, żarty i sarkazm Dory sprawiają, iż wysuwają się oni na pierwszy plan. W dodatku śledztwo nie jest w żadnym calu nużące - wręcz przeciwnie. Czytając jesteśmy ciekawi kto stoi za porwaniami.

Ciekawym aspektem poruszonym w książce, który został wyraźnie podkreślony przez autorkę jest różnica pomiędzy wiedźmą a czarownicą. Czarownice są osobami uczącymi się czarów. Wiedźmy to natomiast magiczne istoty od urodzenia, tak jak Dora. W dodatku, u głównej bohaterki zachodzi sprzeczność linii magicznych - magii płodności i Pani Północy, co tylko potwierdza jej wyjątkowość i nietuzinkowość.

Aneta Jadowska stworzyła świat, w którym miasta posiadają swoje alternatywne (magiczne) wersje. Żyją w nich istoty o jakich ludziom nigdy się nie śniło: wilkołaki, wampiry, wiedźmy i wiele innych magicznych stworzeń.

Jest jeszcze jedna rzecz, która urzeka mnie w SQNowych wydaniach książek tej pisarki - ilustracje Magdaleny Babińskiej. Jakiś czas temu, jakaś duszyczka wpadła na pomysł by wzbogacać nimi powieści Anety Jadowskiej, strzał w dziesiątkę. Teraz nie wyobrażam sobie kolejnych tomów bez takiego uzupełnienia. Przyznam szczerze, że czytając każdą książkę spod pióra tej pisarki bardzo czekałem na kolejne ilustracje, co dodatkowo nie pozwalało mi odłożyć książki na dłuższą chwilę.

Ostatecznie, jestem w stanie wam ją polecić. Dora to bohaterka, którą zapamiętacie na długo. W połączeniu z ciekawą historią tworzy koktajl, który będziecie delektować się kilka wieczorów i sięgnięcie po kolejną porcję.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Ze-bookiempodrek
Ze-bookiempodrek
Przeczytane:2020-03-25, Ocena: 5, Chcę przeczytać,

"Złodziej Dusz" to pierwsza część heksalogii opowiadająca o Dorze Wilk - policjantce, wiedźmie, która dzieli swoje życie na świat ludzi oraz świat istot nadnaturalnych.


W pierwszej części poznajemy Dorę oraz jej życie, przyjaciół, usposobienie. Widzimy, jak pracuje, czym dokładnie się zajmuje i jak traktuje ludzi. Towarzyszymy jej podczas śledztwa zleconego przez Starszyznę. Dora musi odnaleźć maga, który porywa nadnaturalnych i odbiera im moce. Czy jej się to uda?

Dora Wilk to fantastyczna bohaterka i nie mam na myśli tylko tego, że jest wiedźmą i posiada różne moce. Chodzi mi o jej charakter. Jest nieugięta, odważna i lojalna. Kiedy jej przyjaciele potrzebują pomocy, nie waha się, tylko robi wszystko co w jej mocy. Posiada silny, niebywały charakter, który wart jest podziwiania. Czasem nie dba o swoje bezpieczeństwo, co sprawia, że inni muszą ja ratować. Jest to kobieta, która nie daje sobie w kaszę dmuchać i nie boi się konfrontacji z płcią przeciwną. Nie pozwala sobie na oszczerstwa, w pracy również daje z siebie wszystko. Ociekająca sarkazmem, z głową pełną pomysłów, nie łamiąca własnych zasad (co w tej książce widać gołym okiem, inna bohaterka dawno poszłaby do łóżka z TAKIM przyjacielem, ale nie Dora). Skupiłam się na jej charakterystyce, ale uwierzcie mi - z taką postacią każda przygoda warta jest przeczytania. Niezależnie, czy jest to spacer po plaży, wejście do groty wilków czy ratowanie przyjaciół z rąk psychopaty. Godni uwagi są również Miron oraz Joshua. Kto by pomyślał, że diabeł i anioł zostaną kumplami? Po tej powieści widać, że Aneta Jadowska ma świetny warsztat pisarski oraz cudowną wyobraźnię. W nowym wydaniu „Złodzieja Dusz”, lekturę umilają ciekawe ilustracje. Bardzo chcę sięgnąć po kolejną część serii o Dorze Wilk i mam szczerą nadzieję, że będę mogła zamówić tę książkę na portalu Czytam Pierwszy.

Link do opinii
Avatar użytkownika - delinquance
delinquance
Przeczytane:2020-03-22,

Dora Wilk jest policjantką. Jej charakter jest dość specyficzny. Mówi to co myśli, ciągle pakuje się w kłopoty i ma ripostę na wszystko. Nie przeszkadza jej to jednak w pracy, ponieważ statystyki rozwiązanych spraw są świetne. Brzmi ciekawie, ale to tylko połowa jej życia. Druga część jest jeszcze bardziej interesująca, ponieważ Dora jest wiedźmą. Kiedy nie ma jej na komisariacie, prawdopodobnie spędza czas w barze w alternatywnym mieście, w którym żyją istoty nadnaturalne- Thornie. Tam jednak zaczyna się dziać coś bardzo dziwnego. Znikają różne istoty magiczne, między innymi wiedźmy, wampiry i wilkołaki. Dora została przydzielona przez Starszyznę do tego, aby znaleźć niebezpiecznego sprawcę. Dla niej jest to również sprawa osobista- jedną z porwanych osób jest jej przyjaciółka. Nie naraża się jednak na bezpieczeństwo samotnie. Towarzyszy jej Miron, bardzo przystojny wnuk Lucyfera.

Książka jest cudowna. Dawno nie czytałam czegoś, co tak mnie wciągnęło. Autorka wprowadziła do powieści bardzo oryginalny klimat. Podoba mi się zabieg z  podwójnym życiem głównej bohaterki. Bardzo ciekawe jest również to, że alternatywny świat jest odpowiednikiem rzeczywistego Torunia. Dodatkowo jako plus odbieram to, że autorka zdecydowała się wybrać Toruń jako miejsce akcji powieści. Jest to bardzo odświeżające po przeczytaniu wielu książek, których akcja zawsze dzieje się w Londynie. Dora jest bardzo charakterną postacią z ciętym językiem, co powoduje wiele śmiesznych sytuacji. Humor w książce jest bardzo w moim guście. Dawno nie śmiałam się czytając fantastykę. Rzeczą, która chyba najbardziej podobała mi się w całej powieści było wykreowanie relacji Dory z diabłem. Dosłownie nie dało się ich nie shipować. Bardzo duży plus za rysunki, które były zamieszczone w nowym wydaniu książki (SQN). Jedynym minusem było idealizowanie głównej bohaterki. Nie było takiej rzeczy, której Dora nie potrafiłaby załatwić, ale nie wpłynęło to negatywnie na mój odbiór historii. Na ogół nie czytam serii, ale w tym przypadku bardzo się cieszę, że przede mną jeszcze 5 części. Ocena 5/5 gwiazdek. Książkę odebrałam za punkty na portalu Czytam Pierwszy.

Link do opinii
Dora Wilk jest z urodzenia wiedźmą. Pracuje zaś jako policjantka w Toruniu, gdzie znajduje się przejście do Thorn'u. Na skutek pewnych okoliczności zajmuje się sprawą zaginięć oraz morderstw istot magicznych, a strzeże jej diabeł. Wyzwanie to jest niebezpieczne, ale bohaterka nie zostawia przyjaciół na pastwę losu. Powieść jest lekko napisana, można porównać jej lekkość do autorów fantastyki Briggs, czy Andrews. Jest tu szczypta humoru, sił nadprzyrodzonych czy przygody. Nie jest mdło napisana, a każą stronę czyta się wręcz z przyjemnością.
Link do opinii
kingaczyta.blogspot.com Dora, a właściwie Teodora Wilk, to kobieta o dwóch twarzach. Policjantka i wiedźma, mieszkająca w Toruniu. Po rodzicach odziedziczyła geny wiedźmy płodności oraz Pani Północy. Chociaż powinna mieszkać w Thonie, czyli alternatywnym świecie, razem z innymi magicznymi postaciami, to wybrała mieszkanie w Toruniu i ludzką pracę. Na początku byłam oczarowana. Wiele dobrego słyszałam o książkach pani Jadowskiej i z wielkim entuzjazmem sięgnęłam po ten cykl. I faktycznie, pierwsze rozdziały bardzo mi się spodobały, od razu polubiłam główną bohaterkę i czytałam zafascynowana. Pozytywne emocje szybko jednak gdzieś się zgubiły, a ja stopniowo zaczęłam tracić zainteresowanie. Nie ukrywam, że inaczej wyobrażałam sobie tę historię, początkowo traktowałam tę książkę jako taki fantastyczny kryminał, ale to jednak nie było to. Główna bohaterka bardzo przypadła mi do gustu, czego niestety nie mogę powiedzieć o pozostałych bohaterach, którzy byli mi obojętni i pozbawieni charakteru. Jedynie jako tako moje zainteresowanie wzbudzili koledzy z pracy Dory, ale wszystkie te diabełki, wilkołaki i aniołki to niewykorzystany potencjał. Wracając jeszcze do głównej bohaterki to czasami irytowało mnie jej poczucie o własnej doskonałości, ale poza tym wydała mi się sympatyczna, pomimo całej swojej złośliwości. "Złodziej dusz" to raczej takie kobiece fantasy, bo sporą rolę odgrywa tutaj wątek miłosny, który mnie osobiście nie zachwycił, ale też na szczęście nie denerwował. Tutaj niestety było przewidywalnie, a więc i nudno. Świat wykreowany przez autorkę również mnie nie zachwycił, nie potrafiłam się w nim odnaleźć, wyobrazić go sobie. Brakowało konkretów, bardziej plastycznych opisów. Powiedziałabym, że "Złodziej dusz to lektura dla mało wymagających czytelników. Ja oczekiwałam czegoś lepszego. Jestem na nie, ale niewykluczone, że autorka dostanie ode mnie kolejną szansę, ale to już w innej serii, bo z Dorą Wilk po raz kolejny nie zamierzam się spotykać.
Link do opinii
Opowieść nie z tej ziemi choć 1 część zahacza o nasz świat, w którym to dzielna policjant wiedźma rozwiązuje zagadki kryminalne i stara się znaleźć zabójcę starszej pani, co nie jest takie łatwe, gdyż pomimo nieustannego słuchania Radia Maryja to aniołek z niej ni był. Gdyby kłopotów było mało w świecie magicznym porwano jej przyjaciółkę nekromantkę. Starszyzna, która kieruje całym światem magicznym, zleca Jadze odnalezienie sprawcy i ujawnienie go im. Gdy pochłonięta tą sprawą Jada wraca do domu okazuje się ze jeden z jej "kolegów" z pracy próbuje ją jej pozbawić co skutkuje zawieszeniem policjantki. Mając czas wiedźma skupia się na swoich sprawach w świecie nadnaturalnych zamieszkałych pod Toruniem. Wraz z diabłem Mironem i aniołem Joshua podąża śladem porwanych, by unicestwić maga pożywiającego się ich mocą. Czy im się uda nie zdradzę, powiem tylko że nie wszyscy wyjdą z tego żywi.
Link do opinii
świetna książkajuz od bardzo dawna nie czytałam polskiej ksiązki z takim zapałem i zapamiętaniem....
Link do opinii
,,Złodziej dusz" to debiut Anety Jadowskiej, co prawda autorka wydała wcześniej parę opowiadań jednak to właśnie pierwszy tom cyklu o Dorze Wilk został okrzyknięty wielkim debiutem. Czy zasłużenie? Mam co do tego mieszane uczucia. Dora Wilk to mieszkająca w Toruniu policjantka która ukrywa przed wszystkimi swój mały sekrecik. Po godzinach żyje na pełnych obrotach jako wiedźma z krwi i kości, w dodatku całkiem nieprzeciętna wiedźma. Stara się jak może by połączyć te dwa życia, jednak nie jest to takie proste. Szczególnie w momencie gdy nadnaturalni, jeden po drugim zostają porwani. Dora musi rozwikłać zagadkę i to jak najszybciej ponieważ na szali leży życie jej przyjaciółki która również padła ofiarą tajemniczego porywacza. Czy zdąży? Do pomocy ma swoich przyjaciół, a pomoc diabła i anioła bardzo się przydaje. Nadchodzi czas na zmiany, a to właśnie czasu brakuje jej najbardziej. Nie ma co się oszukiwać- książka ta jest przeznaczona dla kobiet. Oczywiście nie jeden mężczyzna znajdzie w niej coś dla siebie, jednak jeżeli miałabym ją komuś podarować to raczej koleżance nie koledze. Ciągle nie wiem jak ocenić mam tą książkę, jest w niej tyle błędów i rzeczy które mi się po prostu nie podobają, że momentami nie nadążałam robić notatek. Jednocześnie czytało się ją tak szybko i przyjemnie że nie mam serca napisać ,,nie polecam" bo mimo wszystko polecić mam ochotę. Może więc zaczniemy po kolei od grzeszków większych i mniejszych, a skończymy na sprawach przyjemniejszych. Aneta Jadowska wyraźnie zarysowała charaktery poszczególnych gatunków. Dzięki temu wiemy, że wampiry zachowują się jak arystokraci, diablice są wredne, a wilkołaki to mało inteligentne stworzenia które więcej mają wspólnego ze zwierzętami niż ludźmi. Gdy autorka przybliżyła nam bliżej przedstawiciela tego ostatniego gatunku okazało się, że jest to mięśniak w sportowej furze słuchający hip-hopu i na tyle mało wymagający, że lubi filmy typu ,,Szybcy i wściekli". Jak nam dokładnie objaśniła Dora, tylko płytkie filmy i muzyka złożona z łupania i wulgaryzmów może dotrzeć do ich mało skomplikowanych mózgów. Za to główni bohaterowie słuchają rocka i mają pełną płytotekę takich zespołów jak Metallica, Kings of Leon czy Led Zeppelin. Co i rusz jesteśmy zasypywani tytułami piosenek które niewątpliwie należą do ulubionych autorki. Nie ukrywam, poczułam się urażona. Nigdy za tępego mięśniaka się nie uważałam jednak rapu słuchałam bardzo długo (dalej mi się zdarza), Szybkich i wściekłych lubię do dziś i nie uważam się przez to gorsza. Gdy czytałam fragment o tym jak anioł z diabłem słuchają muzyki (oczywiście rocka) i machają do rytmu włosami jak na prawdziwym koncercie miałam ochotę krzyknąć ,,Serio?!". Zresztą nawet imię używane przez naszą bohaterkę w magicznym świecie mocno daje mi do myślenia, no bo jak tu nie skojarzyć imienia Jada z nazwiskiem autorki? Pomijając już to, że w niektórych szczegółach są nawet podobne do siebie fizycznie. Mam wrażenie, że Aneta Jadowska opisała Dorę jako ulepszoną wersje siebie, takie alter ego który każdy z nas ma w marzeniach. Wyszła przez to typowa Mary Sue, wszystko jej się udaje, okazuje się że we wszystkim jest dobra, każdemu zaimponuje a jednocześnie dużo porozmyśla i mimo wewnętrznego zamętu ma czas na zbawienie świata. Zawsze przy tym wyglądając na tyle atrakcyjnie by mężczyźni rzucali się stadami. To wszystko okropnie razi po oczach, momentami niemiłosiernie irytuje i ma się ochotę wyć do księżyca włączając w tle Snoop Dogga na złość autorce. Jednak są i takie momenty dla których tej książki się nie odłoży. Pomysł na stworzenie świata równoległego dla nadnaturalnych to strzał w dziesiątkę, w dodatku daje po prostu nieograniczone możliwości. Thorn fascynuje i nie mogę doczekać się by lepiej go poznać, tak samo zresztą jak inne miasta z tego świata. Bogactwo wszelkich możliwych ras gatunków przyprawia o ból głowy, na szczęście tylko pozytywny. Można wybierać i przebierać a i tak z kapelusza wyskoczy nam coś nowego. Poczucie humoru jest takie jakie lubię, cięty dowcip sprawiał że nie raz uśmiechałam się pod nosem, szczególnie gdy na scenę wkraczał Miron, niesamowicie przystojny diabeł. Wątek miłosny przyćmił wątek kryminalny, ten drugi mimo że ciekawy jest zbyt płytki, wszystko rozwiązuje się za łatwo, za szybko i bez absolutnie żadnych fajerwerków. Nie ma chyba osoby która nie zorientowała się kto jest tym ,,złym". Chociaż muszę oddać honor i przyznać że finałowa walka była rozwiązana bardzo ciekawie i mnie zaskoczyła. Jednak to wątek miłosny jest siłą napędową tej książki i to po niego sięgnę po kolejny tom. Najchętniej zmieniłabym kategorię z kryminału fantasy na romans paranormalny z kryminalnym wątkiem. Widać, że to debiut autorki. Nie można jednak powiedzieć, że debiut nieudany. Książka jest lekka, łatwa i całkiem przyjemna jeżeli nie wymagamy od niej zbyt wiele. Mam nadzieję, że z tomu na tom błędy zaczną znikać wtedy jadowska powali nas na kolana. Czy polecam? Nie wiem. Wiem jednak, że na pewno sięgnę po następny tom więc coś ta książka w sobie ma.
Link do opinii
Avatar użytkownika - mirk
mirk
Przeczytane:2013-02-25,
Urban fantasy? Nie mam zbyt wielkiego doświadczenia, mimo to pozytywnie oceniam ten debiut: rozrywka, humor, wartka akcja. Nie jest to dzieło wybitne, ale takie nie miało być. Miało sprawiać, że dzień stanie się lepszy a wieczór ciekawszy. Dla mnie - idealnie. Przełknęłam nawet nadmiar dylematów sercowo-seksualno-etycznych. Wszystko czemuś służy. Jedynie przyczepiłabym się do korekty - czy Fabryka nie dostrzega powtórzeń lub zagubionej logiki w szyku zdań?
Link do opinii

Czytacie albo słuchacie fantastykę?

 

Przyznam, że zawsze byłam anty. Fantastyka? Nie ma takiej opcji. Zawsze kojarzyła mi się z dziwacznymi przebierańcami i czymś nierealnym. Wyjątkami był oczywiście Harry Potter czy Seria Niefortunnych zdarzeń. Pewnie znawcy gatunków mnie zaraz wyfiletują, że to nie do końca fantastyka, a po prostu literatura młodzieżowa, trudno.

 

,,Złodziej dusz" Anety Jadowskiej wpadł mi w łapki zupełnie przypadkowo, kiedy to latem postanowiłam spróbować swoich sił w audiobookach. Miłości to z tego nie było. Potem kiedy zabrałam się za słuchanie wersji audio #tegociniepowiem (#narcyzm #autopromocja) coś kliknęło i przy ,,Złodzieju" było już między nami całkiem przyjacielsko :D

 

Dora Wilk jest toruńską policjantką, o bardzo niewyparzonym języku. W Thornie zaś, czyli magicznym Toruniu jest wiedźmą, która zadaje się z diabłem i aniołem. Najbliższa przyjaciółka z Thornu Teodory zostaje uprowadzona przez maga wraz z kilkunastoma innymi istotami, a jej zadaniem jest rozwikłanie zagadki. Dodatkowo dochodzi przypadkowa śmierć w Toruniu.

 

Opinie o tej heksalogii są tak różne, jak o relacjach Torunia z Bydgoszczą. Mnie urzekł styl autorki, toruńskie smaczki, cięty język bohaterów i wartka akcja. Do tego fantastyka w toruńskich realiach, magia! Fabuła wciąga, ale były też fragmenty, które przyprawiały mnie o dreszczyk zażenowania.

 

Ale! Zabrałam się już za drugi tom, zatem to powinna być wystarczająca rekomendacja J




 

 

 

 

 

Link do opinii
Avatar użytkownika - raspberry97
raspberry97
Przeczytane:2022-10-28, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2022,

"Złodziej dusz" to pierwszy tom heksalogii o Dorze Wilk,autorstwa Anety Jadowskiej. Cieszę się,że sięgnęłam w końcu po polskie urban fantasy. Polska literatura oferuje dużo dobrego i nie inaczej było tym razem.
? Dora Wilk jest policjantką, mieszkającą w Turuniu. Jednak jej geny skrywają coś jeszcze...Wilk jest ... wiedźmą,która w alternatywnym mieście- Thornie jest częstą bywalczynią Szatańskiego Pierwiosnka.? Gdy w świecie magicznych zaczynają ginąć nadnaturalni Dora otrzymuje zlecenie wytropienia socjopaty. Czy mając za towarzyszy anioła i diabła uda jej się doprowadzić śledztwo do końca? ?
"-Z kim przyjaźniła się pana mama?
-Mama nie znała tego czasownika."??
"Złodziej dusz" to świetne urban fantasy,pełne akcji, wylewającego się sarkazmu i genialnie skrojonych bohaterów. Tytułowa Dora jest wiedźmą,która nie da sobie w kaszę dmuchać. Jest zabawna, charyzmatyczna,twardo stąpa po ziemi. Pod pancerzem jest delikatna,podatna na zranienie. Joshua i Miron zdecydowanie dorównują jej temperamentem... szczególnie Miron?
To książka pełna magii i istot nadprzyrodzonych. Znajdziemy tutaj wiedźmy, szyszymory,yiccanki, wampiry,czarty, wilkołaki...czyli wybuchową mieszankę towarzyską.
Autorka świetnie operuje słowem. Podtekst romantyczny i sarkazm są idealnie wyważone. Akcja książki nie zwalnia od początku do samego końca.Wywołuje mnóstwo uśmiechu i emocji?
Z pewnością zaopatrzę się w kolejne tomy przygód Dory ?

Link do opinii

"Złodziej dusz" to powieść ukazująca przygody Dory Wilk - policjantki i wiedźmy, żyjącej w dwóch światach. Dora zarówno prowadzi życie wśród ludzi i tam wykonuje swoją pracę policjantki oraz należy też do świata magicznych istot. Pewnego razu dostaje zlecenie odszukać bardzo groźnego przestępcę porywającego różne istoty. Cała historia potrafi zaciekawić już od samego początku, choć zdarzają się nudniejsze momenty, a za ich sprawą pewien niedosyt. Mogło być więcej akcji, więcej dreszczyku, więcej samego śledztwa, poszukiwań, mniej romansideł, które niczego nie wnoszą do samej historii i są przewidywalne co nudzi. Ale pomimo rozwlekających się, nudnawych momentów reszta historii jest fajna, interesująca i nawet szybko się czyta. Przyjemna lektura, w sam raz na czas, gdy chce się coś lekkiego, z odrobiną akcji i romantycznymi wątkami.

Link do opinii
Avatar użytkownika - AlopexLagopus
AlopexLagopus
Przeczytane:2021-07-17, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2021,

Dora jest toruńską policjantką. Jest też wiedźmą, a istoty takie jak ona zamieszkuja alternatywne miasto Thorn. Podczas gdy w świecie realnym Dora zozwiązuje zagadkę śmierci jedzowalej staruszki i boryka się z problemem mobbingu, w świecie alternatywnym dochodzi do serii brutalnych porwań. Starszyzna złożona z przedstawicieli magicznych istot zleca Dorze odszukanie zaginionych i wskazania porywacza. Dora, która na codzień kumpluje się z aniolem, diabłem i czartem, musi pozyskać też zaufanie zmiennokształtynych i wampirów. 

Link do opinii

Są książki, które tak wciągają, że można by było przeczytać je jednym tchem. Taki jest właśnie pierwszy tom serii o Dorze Wilk!
Świetnie wykreowani bohaterowie- są!
Nietuzinkowy świat- jest!
Zaskakujące (mniej lub bardziej) wydarzenia- są!
Dawka humoru- i to jeszcze ile!
Dla mnie "Złodziej dusz" był po prostu świetny. Wszystko, co kocham w książkach znalazłam w tej pozycji.
Pomysł jak i cały wykreowany świat nadnaturalnych był rewelacyjny.
Główną bohaterką jest trzydziestoletnia Dora Wilk, twarda policjantka oraz wiedźma, która jak każdy z nas walczy ze swoimi kompleksami.
Do tego nieziemsko przystojni diabeł i anioł. Takie trio to mieszanka iście niecodzienna nawet w magicznym świecie.
Nie chcę wam zdradzać fabuły, choć wszystko toczy się wokół śledztw w Toruniu jak i w Thornie to mnie najbardziej zainteresowały relacje między bohaterami.

Link do opinii
Inne książki autora
Denat wieczorową porą
Aneta Jadowska0
Okładka ksiązki - Denat wieczorową porą

Niektórzy nawet zza grobu potrafią napsuć krwi! Anonimowe zaproszenie na Bal Tajemnic nie budzi w Marii Garstce entuzjazmu, za to w Anieli Grzebałko...

Cuda wianki
Aneta Jadowska0
Okładka ksiązki - Cuda wianki

Te historie są jak Koźlaczki - ekstremalne. Ekstremalnie magiczne, urocze i rozrywkowe! Z rodziną Koźlaczek jedno jest pewne - nie będzie cicho, spokojnie...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Cytaty z książki

Na naszej stronie nie ma jeszcze cytatów z tej książki.


Recenzje miesiąca
Tamten utracony świat
Alina Staneczek
Tamten utracony świat
Jeden dzień
Katarzyna Rygiel
Jeden dzień
Nagual Julian
Robert Noble
Nagual Julian
Stitchrays. Moda na szydełko
Paula Palczewska; Oliwia Palczewska
Stitchrays. Moda na szydełko
Złociejowo
Katarzyna Ryrych;
Złociejowo
Lwów
Mirek Osip-Pokrywka
Lwów
Przebudzeni
Elżbieta Śnieżkowska-Bielak
Przebudzeni
Spadek nieboszczyka
Iwona Mejza
Spadek nieboszczyka
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy