Publicystyka

– Uzależnienie zawsze wciąga wszystkich wokół – dzieci, partnera, rodziców. Jedni ratują, inni – kontrolują, jeszcze inni – milczą. Wszyscy stają się częścią tego samego dramatu. Chciałam, by czytelnik zobaczył, że to choroba całego domu, otoczenia, systemu – nie tylko butelki. W Polsce z powodu alkoholu cierpi około 12 milionów osób – mówi Monika Koszewska, autorka książki „Zanurzone w zatraceniu"  czytaj dalej

Seria Adriana Bednarka o Kubie Sobańskim zajmuje w serach czytelników szczególne miejsce. Cykl, który otworzyła w 2014 roku powieść „Pamiętnik diabła", liczy dziś dziewięć tytułów, a każdy z nich stał się bestsellerem. Historia prawnika z Krakowa, błyskotliwego, przystojnego i pewnego siebie mężczyzny, który pod maską sukcesu skrywa mrok, szokuje i wciąga. Poznajemy mordercę, człowieka uzależnionego od przemocy, niezdolnego do empatii, ale zaskakująco świadomego swojej natury. W tym uniwersum pojawia się nowa, nieoczekiwana postać: Kamil Grabara, bramkarz reprezentacji Polski. W najnowszej powieści Adriana Bednarka, „Wybór diabła", nie występuje on jednak jako sportowiec, ale – bohater literacki. Pomysł jego obecności w powieści narodził się podczas 33. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Jak to wyszło? Genialnie!   czytaj dalej

– Zaczęło się od starego, stęchłego domu. Potem bohaterowie zaczęli żyć własnym życiem, wplątując się w intrygi i relacje, które zaskoczyły nawet mnie. Chciałam stworzyć bohaterkę, która ma swój wewnętrzny świat - silną mimo słabości, zagubioną w miłości, ale nie złamaną – mówi Eliza Bahr, autorka książki „Wizjonerka. Zostań! Nie odchodź..." czytaj dalej

Średniowiecze długo miało złą prasę. W podręcznikach przedstawiano je jako epokę ciemnoty, męskiej dominacji i religijnego fanatyzmu. Kobiety pojawiały się w tej narracji rzadko, najczęściej jako żony, matki lub święte. Janina Ramirez w książce „Femina. Ukryta historia kobiet średniowiecza" pokazuje, jak bardzo ten obraz jest zniekształcony.   czytaj dalej

W połowie XIX wieku Charles Dickens, autor Opowieści wigilijnej, zajął się zupełnie innym projektem. Wraz z Angelą Burdett-Coutts, jedną z najbogatszych kobiet Anglii, postanowił stworzyć miejsce, które miało naprawiać ludzkie dusze. Tak powstało Urania Cottage - dom dla bezdomnych i „upadłych kobiet”. Pomysł zrodził się z filantropii, ale szybko stał się społecznym eksperymentem. Stacey Halls, autorka powieści „Domostwo", wraca do tej historii i pokazuje jej drugie, prawdziwe oblicze. czytaj dalej

– Nie uważam uległości za naturalne zachowanie człowieka – mówi Laurencja Wons, autorka powieści „Serce zamknięte na klucz". Bohaterka książki, lady Isabel, przechodzi drogę od strachu do odwagi, pokazując, że nawet w świecie rządzonym przez mężczyzn można walczyć o własną godność. – Zawsze jest szansa, aby zacząć swoje życie od nowa – podkreśla pisarka, dla której historia to nie tylko tło, ale i źródło emocji. czytaj dalej

– Jeśli dany rozdział życia nie jest zamknięty, to co jakiś czas do nas wraca. Na przykładzie własnych przeżyć wiem, że warto wybaczyć sobie, ale i innym, pozwolić odejść danemu momentowi, wydarzeniu, by móc żyć szczęśliwie i nie mieć wyrzutów sumienia później, kiedy na wybaczenie może być za późno… – mówi Angelika Ślusarczyk, autorka książki Drżenie serc.  czytaj dalej

– Bardzo interesowało mnie, jak powstaje bohater filmowy czy teatralny całkowicie odmienny od prawdziwego ja artysty, jakie środki są w tym celu wykorzystywane oraz czy jest to trudne czy łatwe zadanie. Zastanawiałam się również, czy taki proces jest emocjonalne wyczerpujący i czy istnieją granice możliwości odgrywania roli – mówi Ewelina Konopczyńska-Tota, autorka książki „Aktorstwo to jest taki zawód, którego nie da się uprawiać bez ogromnej empatii. Rozmowy z aktorami ze Starego Teatru". Na nasze pytania odpowiada także Krzysztof Stawowy – aktor, jeden z rozmówców Eweliny Konopczyńskiej-Toty.  czytaj dalej

– Powieść Na kolana nie miała być kryminałem, tylko historią dochodzenia do prawdy, opowieścią o śledztwie. To historia o ludziach mierzących się z własnym cieniem, o ludziach potrzebujących akceptacji i – przede wszystkim – pomocy, która jednak nie nadchodzi. Zamiast tego moi bohaterowie napotykają nowe problemy i ulegają kolejnym wątpliwościom – mówi Laura Potarzycka, autorka książki. czytaj dalej

Karolina z powieści Małgorzaty Stasiak „Dzieci wierzby" ma matkę, która potrafiła utrzymać dom w porządku, ale nie potrafiła utrzymać dziecka w ramionach. Zawsze była gdzieś obok: w kuchni, w obowiązku, w kontrolowaniu, w milczeniu. Nigdy naprawdę z nią. Kiedy dorosła córka patrzy dziś na nią z perspektywy lat, widzi kobietę, która kochała po swojemu - twardo, sucho, w lęku. I to wystarczyło, by dorosłe dziecko dorosło z pustką, której nie potrafi nazwać. Nie jest w tym sama. Jesteśmy pokoleniem emocjonalnego głodu. Dorosłych ludzi, którzy potrafią zarządzać projektami, terminami, finansami, ale gubią się w rozmowie o uczuciach. Wychowano nas do radzenia sobie, nie do bliskości. W domach, gdzie „nie płacz” było częstsze niż „jestem z tobą”. czytaj dalej