Publicystyka

Historia Jennifer Fairgate od lat rozpala wyobraźnię badaczy i miłośników true crime, ale dla autorki powieści Oslo Plaza 1995 stała się przede wszystkim punktem wyjścia do snucia własnej opowieści. W wywiadzie Magdalena Kostka mówi o granicy między faktami a fikcją, emocjach towarzyszących pisaniu oraz o bohaterce, która jest fascynującą, niezwykle silną w swojej kruchości kobietą. czytaj dalej

– Czas raczej nie leczy ran, jedynie człowiek uczy się z nimi żyć – mówi Anna Wolf, autorka powieści „Zapomniana miłość. Night". Z pisarką rozmawiamy o przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć, o sile kobiet, toksycznych relacjach i świecie motocyklistów z klubu Black Angels. W rozmowie opowiada także o bohaterach próbujących odnaleźć własne miejsce, emocjach silniejszych od rozsądku i o tym, dlaczego historie ludzi żyjących poza zasadami tak bardzo fascynują czytelników. czytaj dalej

– Fantastyka służyła i służy jako znakomite narzędzie do refleksji nad otaczającym światem. Podobnie przecież patrzymy na mity i legendy. Najchętniej chyba sięga się po te historie w szalonych czasach. Obserwowaliśmy, jak nasze czasy z roku na rok stają się coraz bardziej szalone, i podświadomie w głowie rodziły się pomysły. Rozmawiamy z Maciejem i Pawłem Królami, bliźniakami, autorami książki „Dzieci Nieporządku".  czytaj dalej

– Bywa, że cierpienie doprowadza ludzi do zgorzknienia, ja jednak wierzę, że cierpienie uszlachetnia ludzką naturę, pozwala widzieć więcej i lepiej zrozumieć drugiego człowieka. Konstruując postać Reginy, miałam na myśli człowieka, którego nikt i nic nie jest w stanie upokorzyć, a którego siła jest pewnego rodzaju darem – mówi Aldona Żółtowska, autorka książki „Regina". To opowieść o o cenie wygodnego życia, lękach przekazywanych z pokolenia na pokolenie i o tym, dlaczego nie da się odciąć od własnej historii. czytaj dalej

– Jeśli doznałam samotności, to chwilowo. I ona była ciszą. Spokojem. Nie doświadczyłam i, mam nadzieję, nigdy nie doświadczę samotności bolesnej, trudnej i pustej. Bo taka właśnie rodzi hałas. Krzyk bezsilności i rozpaczy. Albo właśnie szum, jak w tej powieści. Tutaj samotność jest głośna. To nie jest kojąca cisza, w której można odpocząć, rozpamiętywać, odtwarzać sentymentalne obrazy, idealizować przeszłość. Tu występuje właśnie ten natrętny, nieustanny szum w głowie, natłok lęków, szeptów i pytań bez odpowiedzi. Nie da się ich uciszyć. Nie da się od nich uciec. Tytułowy szum to paraliżujący hałas rozjazgotanych myśli i zagubienia – mówi Ewa Cielesz, autorka książki Szum. czytaj dalej

– Opowiadając córeczce dobranocki, staram się, by poczuła spokój, a po zaśnięciu miała piękne sny. Spisując opowieści, szlifuję je, lepiej dobieram słowa. A słowa to moja pasja, zajmowałam się nimi od dziecka. Najpierw słuchałam, potem czytałam, pisałam i analizowałam. Kiedy piszę tekst, staram się wykorzystać wszystkie moje umiejętności, przelać zawartość serca i odbić piękno otaczającego mnie świata. Kiedy piszę dla dzieci, staram się jeszcze bardziej, bo dzieci to skarb, o który trzeba dbać – mówi Patrycja Murasicka, autorka książki „Dobranocki. Na łące".  czytaj dalej

– W ciągu 15 lat kariery pisarskiej w sposób naturalny rozwijałam swój warsztat, a po drodze odnalazłam też własny głos. Ale poza samą techniką myślę, że to właśnie czas zmienia sposób opowiadania historii. Kiedy człowiek staje się starszy i zdobywa więcej życiowego doświadczenia, zaczyna inaczej patrzeć na ludzi. Coraz bardziej interesują go sprzeczności, emocjonalna złożoność i wszystko to, co pozostaje niewypowiedziane. Chciałabym wierzyć, że dziś piszę z odrobinę większym zrozumieniem, cierpliwością i mądrością niż piętnaście lat temu – mówi Carla Montero, autorka książki „Dziewczyna z mgły".  czytaj dalej

– Fascynuje, ale jednocześnie przeraża mnie to, że moje ciało jest w stanie pamiętać lęki mojej babci. Ale zamiast z tym walczyć, wypierać, może wystarczy uznać, że doświadczenia poprzednich pokoleń mają na nas wpływ? Nie tłumaczyć tym swoich niepowodzeń i nie obwiniać przeszłości za to, co jest teraz. Nie mam na to gotowego rozwiązania, ale czuję, że może być łatwiej, gdy będziemy o tych doświadczeniach pamiętać, ale nie będziemy pozwalać na to, aby nami sterowały – mówi Katarzyna Klein, autorka powieści „Szklana jabłoń". W tej książce wojna, samotność i rodzinne sekrety splatają się z pytaniami o tożsamość i pamięć. Autorka opowiada o traumach przekazywanych z pokolenia na pokolenie, sztuce pomagającej odkrywać nieuświadomioną prawdę o sobie oraz o kobietach, które przez lata żyły tak, jakby na własne życie musiały dopiero dostać pozwolenie. czytaj dalej

– Piętnujemy młodzież za to, że hejtuje innych, a sami robimy dokładnie to samo – mówi Aleksandra Przytarska, autorka powieści Challenge. W rozmowie pisarka opowiada o brutalności mediów społecznościowych, odpowiedzialności dorosłych i świecie nastolatków, którzy coraz częściej wołają o uwagę przez ekran telefonu. czytaj dalej

– Schemat relacji, w której jedna osoba manipuluje drugą, jest bardzo częsty. Nie mówię tutaj jedynie o relacjach partnerskich. Nierzadko zdarza się, że za bardzo ufamy drugiej osobie, przez co zatracamy własne zdanie. Sytuacja bohaterki mojej powieści, Łucji, jest dość ekstremalna, jednak takie problemy są dość częste, nawet jeśli mają mniejszą skalę – mówi Marta Jednachowska, autorka książki „Błękitne koperty".  czytaj dalej