Publicystyka

Oczekujemy od nich nieomylności, opanowania i profesjonalizmu, często zapominając, że pod białym fartuchem kryje się człowiek. Danielle Ofri — czynna zawodowo lekarka, współzałożycielka „Bellevue Literary Review” i autorka głośnej książki o emocjonalnej stronie medycyny — rzuca światło na to, co w tym zawodzie wciąż pozostaje tematem tabu. W szczerej rozmowie analizujemy źródła lekarskiego lęku, niszczącą siłę wstydu oraz systemowe bariery, które wypierają empatię z gabinetów. To ważna lekcja o tym, że medycyna to znacznie więcej niż chłodna analiza danych, a dobrostan medyka jest nierozerwalnie związany z bezpieczeństwem pacjenta. czytaj dalej

– Pozdrów Reagana to historia Gdynianina Tomasza Łukaszuka, którego los poprowadził tak, że jako Kanadyjczyk Thomas Lukaszuk dokonał wielkich rzeczy i wpłynął na życie wielu osób. Doświadczenie jednostki i jednoczesne poczucie czegoś większego nieustannie się w naszej książce przeplatają i, jak sądzę, dzięki temu wymyka się ona sztywnym ramom. Co mnie cieszy, bo to historia, której bardzo daleko do sztampowości czy banału. czytaj dalej

– Gdy wychodzimy z relacji, rzucamy pracę, opuszczamy Nasze Miejsca, zawsze coś tracimy, a może nawet i coś w nas umiera. To jest cena wyjścia. Ale czasem warto ją zapłacić. Budowa domu i przeprowadzka to niezwykle kosztowne przedsięwzięcie, mimo to podejmujemy ten trud, bo jego efekt daje nam coś ważnego. Więc tak, wolność ma swoją cenę. Pytanie, co za nią kupujemy – mówi Agnieszka Kępkowicz, autorka powieści „Stąd do jutra".  czytaj dalej

– Gdy dziadek wypowiadał słowa, które stały się tytułem książki, było to przesłanie nadziei, choć tak bardzo jej wówczas brakowało. Reagan był naszą jedyną nadzieją na zewnętrzne wsparcie. Stany Zjednoczone wydawały się wówczas ostoją wolności, demokracji i sprawiedliwości. Tak wiele zmieniło się od tamtych czasów… – mówi Thomas A. Lukaszuk, autor książki „Pozdrów Reagana".  czytaj dalej

– Nieprzepracowana żałoba sprawia, że w późniejszym życiu mamy trudności w relacjach – podkreśla Agata Czykierda-Grabowska, autorka książki „Przez milion burz". Autorka opowiada o bohaterce swojej powieści, która ucieka przed teraźniejszością, o potrzebie bliskości i o tym, że każdy z nas powinien zadać samemu sobie pytanie: „Czy jestem szczęśliwy w miejscu, w którym jestem teraz?" czytaj dalej

– Marzenia znacznie różnią się od rzeczywistości. Fajnie jest marzyć o pisaniu, wydawaniu książek i żyć z przekonaniem, że ma się ten talent, że chce się to robić. A potem wchodzi rzeczywistość i często nasze wyobrażenia bywają mocno weryfikowane. Uważam, że praca artysty, droga artysty jest trudna, wymagająca, skupiona na poświęceniu, nieustannym bólu tworzenia, mierzeniu się z wewnętrznym krytykiem i odbiorem czytelników czy widzów. Dlatego wiem, że ja kocham to robić, bo nie zrażam się przeciwnościami. Pisałam, piszę i będę pisać bez względu na to, jakie studia i kursy skończyłam i co mówili o moim pisaniu ludzie, których ja albo inni uważali za autorytety. Bycie artystą to też posiadanie własnej integralności. Ok, wychodzę do Ciebie z moją twórczością, ale wewnętrznie pamiętam, że to jest dobre, bo przecież pracowałam ciężko i włożyłam w to serce. Nie mam już wpływu na wynik. Po wydaniu moja książka staje się książką moich czytelników. Podobnie chyba jest z aktorstwem. Tworzenie to w ogóle mocna szkoła życia – mówi Magdalena Pioruńska, autorka książki „Kraina Czarów".  czytaj dalej

– Świat tamtej wsi, wsi mojego dzieciństwa, jest mi szczególnie bliski – mówi Janusz Wacławiak, autor powieści Dawno temu na Ziemi Dobrzyńskiej. Ta książka miała stać się pomnikiem dla tych czasów, przyjaciół, rodziny, a szczególnie rodziców i próbą zachowania pamięci o minionych czasach, ludziach i miejscach. czytaj dalej

Miran Orszu w swojej poezji nie zatrzymuje się na opisywaniu emocji, ale pokazuje pewną drogę. W „Dwóch twarzach milczenia" ta droga jest jeszcze wyraźniejsza, bardziej skupiona i konsekwentna niż w tomie „Miłość, która budzi się w Tobie". Tym razem czytelnik dostaje opowieść o pęknięciu, które może stać się początkiem. Ten tom jest o ruchu wewnętrznym, o chwili, w której człowiek przestaje uciekać i zaczyna trwać. czytaj dalej

– Wiara w dobro i w drugiego człowieka to wartości ponadczasowe, niezbędne w każdych okolicznościach i czasach. Zawsze będę podziwiała idealistów i oni zawsze będą potrzebni! Zdaję sobie sprawę z tego, że świata nie da się zmienić, ale da się zawalczyć o swój kawałek, o swoje podwórko. Być może tam jest głodne dziecko? – mówi Katarzyna Majewska-Ziemba, autorka książki „Pod milczącym niebem". czytaj dalej

– Od momentu, kiedy jako dziecko przeczytałam „Harry’ego Pottera", marzyłam o tym, aby napisać i wydać własną książkę – mówi Aleksandra Broda, autorka powieści „Modrzewiowa aleja”. W rozmowie opowiada o tęsknocie za domem, sile kobiecych bohaterek i o tym, że „przeżycia nie tyle nas definiują, ile kształtują”. czytaj dalej